حباب

هر چه در تصویر خود بهتر نگاه انداختم

بیشتر آیینه را در اشتباه انداختم

زندگی تصویربود ای عمر ، برگردان به من

سنگ هایی را که در مرداب و ماه انداختم

عشق با من نابرادر بود ، چون عاقل شدم

یوسف خود را به دست خود به چاه انداختم

تا دل پرهیزگارم را ببینم توبه کار

با شعف خود را در آغوش گناه انداختم

سر برون آوردم از مرداب ، رو بر آفتاب

چون حباب از شوق آزادی کلاه انداختم

فاضل نظری

هرروز زندگی...